Publicatie Trouw

Cursus om vader-zoon-relatie te verstevigen.

Jongens krijgen te weinig mannelijkheid mee

Geconcentreerd wikkelen vader en zoon het draadje om de rood-zwart gekleurde veertjes, vlak voor de nok van de pijl. De twee zitten in een schuur voorovergebogen aan een lange tafel. Loek van der Lans kijkt toe "De indianen gebruikten vroeger hars en boshyacint om de veertjes te plakken, wij hebben gelukkig houtlijm." Drie vaders en hun zoontjes knutselen in het Gelderse Bemmel een pijl er boog in elkaar, onder begeleiding van cursusleider Van der Lans, alias De Wildeman. Van der Lans doet aan manbuilding, voor vaders die echte vaders willen zijn. De dag begint met kennismakingsoefeningen: de zonen en vaders vertellen kort over elkaar, en waar ze trots op zijn. "Dat valt nog niet mee, nietwaar,  zeggen dat je trots op hem bent?", zegt Van der Lans. Dan laat hij alvast de scherpe stalen pijlpunten zien waarmee ze straks gaan schieten: "Die kunnen flink gevaarlijk zijn. Maar het leren omgaan met zo'n verantwoordelijkheid hoort ook bij het volwassen worden."

 Initiatie op weg naar volwassenheid

Vader Leendert Jan Balt is met zijn dertienjarige Pepijn uit Delft gekomen. Hij is veel met het man-zijn bezig, zegt hij zelf. "Ik ben best zoekende. Wat is mannelijkheid nu eigenlijk?" Daarover praat hij met andere vaders, elke maand, op een speciale mannenavond. "Mijn vrouw juicht het alleen maar toe, die wil een echte vent." Pepijn klust ondertussen schuchter verder aan de pijl en veertjes. Later wil Balt ook met zijn zoon een initiatie ondergaan. Zo'n initiatie kun je ook boeken bij De Wildeman. Vijf dagen, in de Franse Ardennen, om te gaan stoeien en survivallen in het bos. Af te sluiten met een rituele zweethutceremonie, naar de traditie van Lakota-indianen. "Om zo een betere basis te leggen op weg naar volwassenheid", zegt Van der Lans. Zo'n rite markeert een kantelmoment: "Wanneer de zoon niet langer bij de moeder onder de rokken kruipt, maar bij de vader aanklopt om advies". Dat moment krijgt tegenwoordig te weinig aandacht, vindt de cursusleider.

Te weinig mannen voor de klas

Het past misschien niet in de trend van genderbewust opvoeden. En dat het wellicht een tikkeltje rolbevestigend is wil Van der Lans best toegeven. "Maar jongens krijgen in hun opvoeding tegenwoordig te weinig mannelijkheid mee." Ook op de basisschool, waar meer juffen dan meesters werken. Die gaan toch anders met kinderen om, bezweert Van der Lans, die zelf twintig jaar voor de klas stond. Dat uit verschillende pedagogische onderzoeken blijkt dat de sekse van de docent geen verschil maakt, wuift hij weg: "Een vrouw wil kinderen meer beschermen, een man zal kinderen iets gewoon laten ervaren."

Gewoon leuk

Dan gaan we naar buiten, naar het bos, op deze stralende vroege lentedag in de uiterwaarden van de Waal. Lekker banjeren door de modder, om met zaag, mes, touw en tape van wilgentakken een flinke handboog in elkaar te zetten. De elfjarige Luc vermaakt zich prima tussen het gebladerte. Zijn zusje houdt trouwens ook wel van indianen en boogschieten, alleen bleef ze vandaag liever thuis. En die mannelijkheid? Het jongetje lacht naar zijn vader. Het is gewoon leuk om samen in het bos bezig te zijn. Hij spant zijn boog. De pijl zoeft weg, en ketst tegen de boom, het hoge gras in. Lees verder

 

Joris Belgers, redactie Onderwijs & Opvoeding Dagblad Trouw

Reportage d.d. 3 maart 2014

Trouw

 

 

Op Pad2 

Samen2

Waarom is dit goed voor alle vaders en zonen? Klik hier

Terug naar boven